Günbatımına Karşı Akan Bir Irmak Gibi


Günbatımına karşı akan bir ırmak gibi
Aklıma gelenler benim miydi
Yoksa peşinden mi sürüklendim
Ve duyguların
Düşüncelerin benim diyemediğim
Mutluluklar hüzünleri, hüzünler mutlulukları
Yedi kurbağa ve sinek gibi
Var etti birbirini gölgeliklerinde sazların
Duygulu, duygusuz çıktı indi ay
Neyim varsa gelgitlerde bir düşün peşinde
Hep kendine çekti kararsız
Nerden geldiyse oraya gitti
Nehir ve deniz
Boşluktu zaman, anılar; ateş böcekleri
İnançtı ışık, şimdi karanlık
Gizliyor gözyaşlarımı
Sinek hasta kurbağa bırakmaz
Kurbağa aptal sinek
Yaşayacağım, araz ruha mahsus
Ve bir gün döneceğim kaynağıma
O zaman huzurlu, sessiz sakin
Günbatımına karşı akan bir ırmak gibi


Tunay

 

 

 

Ana Sayfaya Gitmek İçin Tıklayın

www.aymavisi.org