Bir Kızıllık Gecede

Küçük havhav sahibine koştu
Kumsal denizle birleşti
Gün bitti

Boşluk doldu
Yarın bitti

Özlem bitti
Aşılmaz okyanuslar evine döndü

Cevaplar bitti sormayınca
Sorular bitti anlam kalmayınca

Güneş aydınlattı cisimleri
Ve gece hisleri
Herkes yolcuydu, gören gözler görmedi

O hep yetersiz sözcükler
Ne çok yordu sessizliği

Bilmeden
Ne, nerede, neden

Az kaldı dedik
Ama ne biri yüzünü gösterdi
Ne de tamamına erdi

Kavuşamadık
Ya çok zaman vardı, ya beklemeyi bilmedik

Sonunda oldu, insan yendi evreni
Değersizleştirerek kendini

Somuta inanmadık
Soyuta kalbimizi açmadık

Orta şekerli olsun dedik ömür
Küçük bir damla gözyaşıyla yetindik

Dinlemeyince kalbimizi, şükür
Karınca kararınca her istediğimiz oldu

Bir kör sordu bana
Hepsi bu mu?

Hayır dedim

Gökyüzünde bir yerde
Bir kızıllık kaldı gecede

Gördüm dedi.

Tunay

 

 

 

 

Ana Sayfaya Gitmek İçin Tıklayın

www.aymavisi.org