Bir Kızıllık Gecede
Küçük havhav sahibine koştu
Kumsal denizle birleşti
Gün bitti
Boşluk doldu
Yarın bitti
Özlem bitti
Aşılmaz okyanuslar evine döndü
Cevaplar bitti sormayınca
Sorular bitti anlam kalmayınca
Güneş aydınlattı cisimleri
Ve gece hisleri
Herkes yolcuydu, gören gözler görmedi
O hep yetersiz sözcükler
Ne çok yordu sessizliği
Bilmeden
Ne, nerede, neden
Az kaldı dedik
Ama ne biri yüzünü gösterdi
Ne de tamamına erdi
Kavuşamadık
Ya çok zaman vardı, ya beklemeyi bilmedik
Sonunda oldu, insan yendi evreni
Değersizleştirerek kendini
Somuta inanmadık
Soyuta kalbimizi açmadık
Orta şekerli olsun dedik ömür
Küçük bir damla gözyaşıyla yetindik
Dinlemeyince kalbimizi, şükür
Karınca kararınca her istediğimiz oldu
Bir kör sordu bana
Hepsi bu mu?
Hayır dedim
Gökyüzünde bir yerde
Bir kızıllık kaldı gecede
Gördüm dedi.
Tunay
Ana Sayfaya Gitmek İçin Tıklayın